کد خبر: 910079
لینک کوتاه: http://www.Javann.ir/003okh
تاریخ انتشار: ۰۹ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۶:۵۲
امام خمینی(ره):
برخی از بزرگان، همچون علامه مجلسی که به دربار رفت و آمد داشتند، بدین جهت مورد انتقاد افرادی واقع می‌شدند. امام که خود فردی انقلابی است و کسی نمی‌تواند او را متهم کند در دفاع از آن بزرگان می‌فرماید:
برخی از بزرگان، همچون علامه مجلسی که به دربار رفت و آمد داشتند، بدین جهت مورد انتقاد افرادی واقع می‌شدند. امام که خود فردی انقلابی است و کسی نمی‌تواند او را متهم کند در دفاع از آن بزرگان می‌فرماید: «یک طایفه از علما، این‌ها گذشت کرده‌اند از یک مقاماتی و متصل شده‌اند به یک سلاطینی. با اینکه می‌دیدند که مردم مخالفند لکن برای ترویج دیانت و ترویج تشیع اسلامی و ترویج مذهب حق این‌ها متصل شده‌اند به یک سلاطینی، و این سلاطین را وادار کرده‌اند- خواهی نخواهی- برای ترویج مذهب، مذهب دیانت، مذهب تشیع. این‌ها آخوند درباری نبودند. این اشتباهی است که بعض نویسندگان ما می‌کنند. سلاطینْ اطرافیانِ آقایان بودند. الآن هم حجره شاه سلطان حسین در چهارباغ اصفهان، در مدرسه چهارباغ اصفهان، الآن هم حجره‌اش هست. این‌ها او را کشاندنش تو [ی]حجره نه اینکه او این‌ها را کشیده است دنبال خودش. این‌ها اغراض سیاسی داشتند، اغراض دینی داشتند. نباید یک کسی تا به گوشش خورد که مثلًا مجلسی- رضوان الله علیه- محقق ثانی- رضوان الله علیه- نمی‌دانم شیخ بهائی- رضوان الله علیه- با این‌ها روابط داشتند و می‌رفتند سراغ این‌ها همراهی شان می‌کردند، خیال کنند که این‌ها مانده بودند برای جاه و- عرض می‌کنم- عزت، و احتیاج داشتند به اینکه شاه سلطان حسین و شاه عباس به آن‌ها عنایتی بکنند! این حرف‌ها نبوده در کار. آن‌ها گذشت کردند؛ یک گذشت، یک مجاهده نفسانی کرده‌اند برای اینکه این مذهب را به وسیله آنها، به دست آن‌ها [ترویج کنند]. در یک محیطی که اجازه می‌گرفتند که شش ماه دیگر اجازه بدهید ما حضرت امیر را سبّ «۱۲» بکنیم، وقتی جلوگیری از سبّ حضرت امیر می‌خواستند بکنند- در یکی از بلاد ایران شنیدم اجازه خواستند که خوب شش ماه دیگر صبر کنید ما سبّش بکنیم- بعد این‌ها در یک همچو محیطی که سبّ حضرت امیر این طوری‌ها بوده و رایج بوده و از مذهب تشیع هیچ خبری نبود و هیچ اسمی نبوده، این‌ها رفته‌اند مجاهده کرده‌اند؛ خودشان را پیش مردم ... مردم آن عصر شاید اشکال به آن‌ها داشتند از باب نفهمی، چنانچه حالا هم اگر کسی اشکال کند نمی‌داند قضیه را، نه [اینکه]غرض دارد، نمی‌داند قضیه را. زمان ائمه هم بودند. علی بن یقطین هم از وزرا بود. در زمان ائمه هم بودند. خود حضرت امیر را چرا نمی‌گوییم؟ بگوییم حضرت امیر هم هست؟ حضرت امیر بیست و چند سال به واسطه مصالح عالیه اسلام در نماز این‌ها «۱۳» رفت- عرض بکنم که- تبعیت از این‌ها کرد، برای اینکه یک مصلحتی بود که فوق این مسائل بود. سایر ائمه- علیهم السلام- هم گاهی مسالمت می‌کردند. یک وقتی نمی‌شد، آن وقت چه می‌کردند. مصالح اسلام فوق این مسائلی است که ما خیال می‌کنیم. فوق این مطالبی است که ما خیال می‌کنیم. این دسته از علمایی که جانفشانی کردند و خودشان را جوری کردند که حالا شما به آن‌ها اشکال می‌کنید از باب اینکه اطلاع بر واقعه ندارید؛ نه سوء قصد دارید، نه سوء نیت دارید، اطلاع از واقعیات ندارید. من هم اگر چنانچه می‌توانستم یک سلطان جائری را به راه بیاورم می‌رفتم درباری می‌شدم. شما هم تکلیفتان این بود که اگر بتوانید یک سلطان جائری را آدمش کنید بروید درباری بشوید. این درباری شدن نیست. این آدم‌سازی است. نه این است که این‌ها درباری شدند، این‌ها می‌خواهند آدم بسازند.»
 
منبع: صحیفه امام، ج. ۳، ص. ۲۴۱
نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
نام:
ایمیل:
* نظر: