ادبیات فارسی می‌توانست دو «آل احمد» داشته باشد
کد خبر: 936971
لینک کوتاه: http://www.Javann.ir/003vkR
تاریخ انتشار: ۱۴ آذر ۱۳۹۷ - ۱۳:۱۳
یادداشت «محمدرضا کائینی» به مناسبت سالروز درگذشت شمس آل‌احمد
محمدرضا کائینی، دبیر سرویس تاریخ روزنامه جوان، به مناسبت سالروز درگذشت شمس آل احمد متنی را در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرد

سرویس تاریخ جوان آنلاین: آنچه که در ادامه آمده یادداشت محمدرضا کائینی، دبیر سرویس تاریخ روزنامه جوان است که به مناسبت سالروز درگذشت شمس آل احمد در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرده است:

شاید دشواری این امر را تجربه کرده باشید که دوستی با یک چهره نامور،مانع از توصیف جامع او توسط شما شده باشد.من اینک پس از سپری شدن هشت سال از درگذشت دوست عزیزم شمس آل احمد ودر مقام نوشتن این سطور،چنین حسی دارم.با این همه برای ادای دِین به او در سالمرگش،سعی خواهم کرد تا بر این تعلق چیره شوم و به اختصار،وی را در این مجال گزارش کنم:
حرف آخر را همین اول زده باشم که:قطعا ادبیات فارسی می توانست دو آل احمد داشته باشد.هم ذوق نویسنده گی اش سرشار بود،هم قلمش متفاوت با برادر وایضا طنز کلامش ودرمواردی زاویه نگاهش.ارجاعتان میدهم به "عقیقه"و"گاهواره"تا عینیت این ادعا را دریابید.شجاعت موروثی،سیر آفاق وانفس و به ویژه ارتباط هم افزا با گروهی بزرگ از معاریف فرهنگ وسیاست،به او ظرفیت اوج گیری در سپهر اندیشه وادبیات را بخشیده بود.اما چرا شمس،هم سنگ جلال نشد؟ ممکن است اصحاب فرهنگ به فراخور اطلاع یافکر خود،به این پرسش،پاسخ هایی متفاوت داشته باشند،اما من ترجیح می دهم که از زبان خودش بدین سوال جواب گویم:"من نمی خواهم درعرصه نوشتن،دومین آل احمد باشم!".این اما، تنها بخشی از ماجراست.

جلال آل احمد بدخواهانی داشت در کسوت دارندگان فکر روشن،که پس از مرگ،نام وفکر او را راهی دیار نیستی می خواستند.این‌شمس بود که با انتشار آثار منتشرشده ونشده برادر وحراست از حد و رسم اندیشه او، مانع از این امر شد.علاوه براین او پس از پیروزی انقلاب ودر وزن کشی روحانیت با روشنفکران سکولار،به لحاظ پیشینه فکری وارتباط عاطفی با رهبرانقلاب وفرزندش،جانب جریان نخست را گرفت.این رویکرد اما،به تیرگی ارتباط او با دوستان سابق وحتی بایکوت وی از سوی آنان منتهی گشت!

شمس در آغازین دوره از تشکیل شورای عالی انقلاب فرهنگی،به عضویت آن منصوب شد،اما در مواردی چند با اکثریت اعضا اختلاف نظر داشت.ازجمله این موارد،تداوم تعطیلی دانشگاهها بود که وی آن را زیبنده ایران ونظام نمی انگاشت.او همزمان در روزنامه اطلاعات نیز سردبیری می کرد وسرمقاله های عصرگاهی اش تحت عنوان "نقوشی بر خشت خام"،خوانندگان فراوان داشت.سخنرانی های بسیار وی نیز که به آینده انقلاب نظر داشت وبه زبانی ادیبانه و آمیخته به طنز ایراد می شد،مستمعان پرشمار یافته بود.با این همه وبه دلایلی چند،شمس از میانه دهه هفتاد به حاشیه میدان سیاست وفرهنگ سوق یافت وکنج عزلت گزید.سوگمندانه باید اذعان کرد که جریان انقلابی،چندان قدر وقیمت سرمایه های انسانی خویش را نمی شناسد ودر موارد فراوان، آنان را فدای نابلدی،غفلت وضیق اندیشی نموده است. شمس هشت سال قبل درسکوت رفت، درحالی که میتوانست جز این باشد. روحش شاد

 

نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار